Wat klopt er voor jou?
Bijna zeven jaar geleden kwam mijn dochtertje thuis van school, en ze was super prikkelbaar. Ze werd zeer snel boos en begon haar broer uit het niets te slaan. Dit was niets voor haar. In mijn beleving heeft ze een huid van een olifant en kan ze echt wel tegen een stootje… Maar die dag niet... Die dag was alles teveel.
Ik keek Caroline aan en zei: “Dit wil ik niet voor onze kids, dit wil ik niet voor ons.”
Ze antwoordde: “Ik ook niet.”
We besloten hen een week thuis te houden, zodat de kids weer bij zichzelf konden komen. Die week werd snel twee weken, en we voelden: dit klopt. Dit klopt voor ons. Maar ja, hoe doe je dat? Hoe pakken we dit aan?
Het voelde alsof we in het donker tastten. Geen idee waar we heen gingen. Onzekerheid en angst staken de kop op.
Wat ga ik hen leren? Hoe gaan ze leren? Wie ben ik om ze te leren? Hoe gaan we dat doen? Hoe ga ik dat doen?
Het voelde aan als een donkere kamer met talloze gesloten deuren.
Het enige wat duidelijk was: Dit klopt. Voor ons…
Op het moment dat we de knoop doorhakten, kozen we wat voor ons klopte. We namen verantwoordelijkheid en deelden dit openlijk met de leerkrachten. En die donkere kamer met gesloten deuren? Beetje bij beetje gingen er deuren open. Nog geen maand later bevonden we ons in een compleet andere realiteit. Een realiteit van vertraging, waarin de kids hele dagen speelden en wij konden ontspannen. Ik zeg niet dat het niet intens was, maar het voelde anders. Niet als iets dat "zo hoort te zijn", maar als een bewuste keuze. Onze keuze.
We leerden nieuwe gezinnen kennen, prachtige mensen met heerlijke kinderen die ook de moed hadden om hun eigen pad te volgen. Zalig!
Vandaag bewandelen dat pas nog steeds. We stappen nog steeds in het onbekende, maar het onbekende wordt steeds vertrouwder. Ik leer meer en meer te vertrouwen op mijzelf en hoe te voelen wat klopt voor mij, wat klopt voor ons als gezin en hoe wij hier vorm aan willen geven. Waardoor wij onze eigen realiteit creëren.
En weet wat ik hieruit heb geleerd?
Het gaat niet om wat de ander denkt over hoe ik mijn leven moet leiden. Het gaat niet om wat hoort te kloppen of wat hoort te zijn.
Het gaat om te voelen wat er voor mij klopt en daarin de juiste stappen te zetten. Door te bewegen. Door actie te nemen. (Voor mij blijft dit een uitdaging - vooral om naar buiten te komen en mijn verhaal te delen, zoals ik nu doe. Wie weet helpt het misschien iemand…).
Dit is voor mij leven: elke dag opnieuw kiezen voor wat klopt en daar naar handelen.
En voor jou? Wat klopt er voor jou? Hoe handel jij ernaar? Ik ben benieuwd…
Nog een hele mooie dag gewenst.
Big hug en liefs,
Mich x